Ding: #12 Microblogging met Twitter. Lekker Twitteren/ kwetteren

Afgelopen vrijdag (15 mei 2009) terugkomdag voor coaches in Groningen. We werden om 9.00 uur verwacht. Leuk was het om mijn collega coaches weer te zien en om te horen hoe iedereen de cursus tot nu toe ervaart. We hebben het met elkaar gehad over de voortgang van de 23 dingen en we hebben enkele verwachtingen uitgesproken. Ook kregen we de mogelijkheid om het fenomeen Twitteren te ontdekken.

Twitter is een internetdienst waarbij gebruikers korte berichtjes publiceren, aldus Wikipedia.
Vooraf wist ik dat voornamelijk celebertys gebruik maken van Twitter. Zij geven in korte berichtjes aan wat ze per dag op de agenda hebben staan.

Ik zie mezelf niet als een actieve twitteraaster, niks voor mij....
Zo sprak ik ook nog een aantal collega's in de kantine hierover, de meningen zijn verdeeld.
De meeste vinden het volkomen onzin. “Wat gaat het een ander aan, wat ik aan het doen ben?”, wordt er dan gezegd. Daar kan ik me heel goed in vinden, dat vraag ik mezelf ook voordurend af. Uiteindelijk vroeg een collega die ook Twittert, mijn gebruikersnaam. We hebben elkaar nu toegevoegd. Het lijkt me nu stiekem toch wel leuk als mijn lijst met 'volgers' vol staat met collega’s, zodat we dan middels Twitter, korte berichtjes achter kunnen laten. Veelal is het natuurlijk ‘gebakken lucht’ wat er besproken wordt. Ik kon me niet echt voorstellen dat er op Twitter serieuze conversaties worden gevoerd, maar ben nu toch van mening veranderd en overtuigd.
Ik volg nu op Twitter een aantal 23dingen-collega’s (en zij mij ook). Ik heb nu een publiek waar ik mijn berichten aan kan richten. Vreemd vind ik het als je je gaat richten op ‘de hele wereld’, waar ik dan wel weer in kan komen, is als men berichten gaat plaatsen over bijvoorbeeld een vliegtuigcrash, zo kunnen ooggetuigen het Twitter publiek op de hoogte houden. Nog een voorbeeld: een aantal dagen geleden, was Twitter overbelast door demonstranten die elkaar middels deze weg op de hoogte gingen houden.

Ik ben me er wel van bewust dat mijn berichten openbaar zijn, als er geen vertrouwelijke informatie in komt te staan heb ik niet zoveel problemen mee. Mocht je middels Twitter iets willen delen met een ander, maar je wilt niet dat iedereen dat kan zien, kun je er voor kiezen om een privé bericht (direct message) te sturen.

------Update 19 juni 2009
Maar waarom zou een bibliotheek moeten twitteren? Middels Twitter kan men elkaar volgen, je kunt anderen volgen maar andere kunnen jou ook volgen, zonder dat jij hen volgt (volgen jullie het nog??). Je kunt met Twitter op zoek gaan naar interessante twitteraars waarvan je de berichten kunt volgen. Zo zijn er veel bibliothecarissen en mediaspecialisten die een account hebben op Twitter. O.a. Bibliotheek Rotterdam heeft een bibliotheektwitter. Door deze Twitteraars en ‘23 dingen coach collega’s’ te volgen, komt er een eindeloze golf aan informatie op mij af. Soms gebakken lucht en veelal niet belangrijk. Maar daarentegen zitten er ook interessante dingen tussen.
Twitteren is trouwens geen 'eenrichtingsverkeer', omdat je op berichten kunt reageren, maar ook kun je berichten van anderen doorgeven aan degene die jou volgen.
Belangrijkste hierbij is dat je zelf dus ook gevolgd kunt worden, dit gaat heel eenvoudig. Doordat je zelf ook anderen kunt volgen, raken deze twitteraars weer nieuwsgierig naar mijn berichten. En zo bouw je al snel een grote groep volgers op. Zo bouw je weer een aparte doelgroep op, waar je je als bibliotheek dan weer op kunt richten.